Afgelopen mei trok een delegatie van SC Leuven Centraal naar Maastricht om deel te nemen aan de 18e editie van het BPB Limburg Open. Het is een tornooi waar velen van ons elk jaar naar uitkijken: sommige clubleden keerden al voor de zoveelste keer terug, terwijl anderen hun debuut maakten. Zoals steeds was het evenement uitstekend bezet, met bijna 600 deelnemers verspreid over vijf reeksen.
Naast het hoofdtornooi was er dit jaar nog een extra publiekstrekker: de legendarische Vasyl Ivanchuk speelde een tweekamp tegen Max Warmerdam. Wie op zijn eigen bord geen topschaak voorgeschoteld kreeg, kon altijd even door de speelzaal wandelen om twee grootmeesters aan het werk te zien.
Hoewel schaken uiteraard de hoofdreden is om naar Maastricht af te zakken, draait zo’n weekend ook om gezelligheid. De meeste deelnemers van onze club verblijven in hetzelfde hotel, wat betekent dat we samen ontbijten, overwinningen vieren, partijen analyseren en af en toe lichtjes ineenkrimpen wanneer Thomas Bailly een van zijn beruchte moppen vertelt — allemaal deel van de ervaring. Een schaaktornooi kan bovendien emotioneel behoorlijk zwaar zijn en een hartverscheurende nederlaag is in zeven ronden bijna onvermijdelijk. Op zulke momenten is het fijn om medelotgenoten in de buurt te hebben. Zoals het gezegde luidt: gedeelde smart is halve smart.
Prestaties van onze clubleden
In tegenstelling tot vorig jaar, toen ons trouwe clublid Bart Persoons derde werd in reeks C, slaagde niemand van Leuven Centraal er deze keer in om in de prijzen te vallen. Dat betekent echter niet dat er geen goed schaak werd gespeeld. Kevin Demiddele en Thomas Bailly behaalden allebei een degelijk resultaat in reeks B, terwijl Bart opnieuw de beste Leuvenaar was in reeks C met 4,5 punten uit 7 partijen.
| Reeks B (rating tussen 1850 en 2100) | ||||
| elo | score | TPR | ||
| Kevin Demiddele | 2003 | 4/7 | 1973 | |
| Thomas Bailly | 1965 | 3.5/7 | 1896 | |
| Reeks C (rating minder dan 1900) | ||||
| Bart Persoons | 1776 | 4.5/7 | 1825 | |
| Ludwig Raal | 1745 | 4/7 | 1891 | |
| Stef Renkens | 1731 | 4/7 | 1743 | |
| Maksym Vasylchenko | 1797 | 3.5/7 | 1711 | |
| Niels De Bock | 1771 | 3.5/7 | 1633 | |
| Joost Verplancke | 1625 | 2.5/7 | 1629 | |
| Isaac Shephard | 1613 | 2/5 | 1637 | |
| Oriiana Babii | 1631 | 2/7 | 1582 | |
| Wim Callewaert | 1545 | 1/7 | 1334 | |
Partijen van Kevin
Kevin Demiddele, onze best presterende speler in reeks B, kreeg enkele interessante stellingen op het bord, die hij hieronder zelf toelicht.
“In deze positie sta ik, met wit, volgens de computer een tikkeltje beter. In de praktijk is het een beetje een warboel. Ik sta een pion voor maar een kwaliteit achter en mijn loper is momenteel volledig ingemetseld. Mijn tegenstandster zit in hoge tijdsnood en ik besluit te proberen daar gebruik van te maken. Wat volgt, is niet de beste zet volgens de computer, maar een voorbeeld van menselijk, listig schaken. Wat zou jij spelen?
1.b6 is volgens de computer objectief de beste zet. Dan staat wit +1.0. Ik besluit om 1.Qc3 te spelen. Speel nooit slechte zetten om een trucje te proberen! Maar hier is Qc3 zinvol en er zit een addertje onder het gras. Het addertje bestaat er in dat mijn tegenstandster weinig tijd heeft en mogelijk zal oordelen dat de bedoeling van deze zet is om druk te zetten op f6, dat nu dubbel is aangevallen. En ja hoor, het werkte, en ze speelde de voor de hand liggende repliek 1. … e5??. Grote blunder natuurlijk, want de eigenlijke bedoeling van Qc3 was uiteraard om het veld e1 te dekken, het enige overgebleven veld dat zwarts dame (na de zet e5) nog zou hebben gehad na 2. Rf3!. In mijn ervaring werkt dit vaak: als je een zet kan doen waarbij er een voor de hand liggende reden lijkt te zijn om die zet te spelen, dan zal je tegenstander vaak denken dat hij gezien heeft waarom je dit speelde en soms niet verder kijken, waarna je je verborgen agenda kan uitvoeren.
Extra opgave: wat moet zwart dan wel spelen na 1.Qc3 ? Antwoord: na 1. … d4 of 1. … Rf8 is er eigenlijk niets aan de hand. Andere zetten verliezen terstond.
In deze partij verloor ik met zwart tegen de uiteindelijke winnares van het B-tornooi. Pittige stelling, met aanvallen aan beide zijden. Zij blunderde echter net met 1. f6? waarna ik mijn kans liet liggen. Wat speel jij?
Ik redeneerde dat ik wits loper moet uitschakelen. Dat klopt, maar helaas speelde ik nogal snel en impulsief 1. … Nb2+ om dit te doen. Véél beter is 1. … Nxc3+. De koning moet naar d2, waarna 2. … Ne4+ óók een ruil met de loper forceert plus de d-lijn opent naar wits koning. Een niet zo moeilijk te vinden kans die ik liet liggen door te snel te spelen, om uiteindelijk in een toreneindspel met een pion minder de boot in te gaan.”
Schaken verbindt generaties
Een ander mooi aspect van schaken is hoe het verschillende generaties samenbrengt. Wie door de speelzaal wandelt ziet kinderen, studenten, werkenden en gepensioneerden die allemaal dezelfde fascinatie voor de 64 velden delen. Ook onze jeugdspelers Isaac Shephard en Oriiana Babii deden opnieuw waardevolle ervaring op, waarbij Oriiana onder meer een overwinning behaalde tegen een 1900-speler. Ervaring telt natuurlijk mee, maar leeftijd is geen garantie voor speelsterkte. Er is iets bijzonder intimiderends aan het opzoeken van je volgende tegenstander om vervolgens als eerste zoekresultaat een foto te zien van een tienjarige die trots een trofee in de lucht houdt (ik spreek uit ervaring).
Zoals altijd bood Maastricht een gezonde mix van overwinningen, teleurstellingen en twijfelachtige openingsvoorbereiding, met uitgebreide analyses achteraf. Met een beetje geluk staan we volgend jaar opnieuw aan de start om het hele proces te herhalen.
-Ludwig Raal