Deze ronde moesten we het stellen zonder onze best scorende speler, Thomas, die op bord 3 voorlopig een garantie is op winst. Zijn vervanger, Rob, is bekend met de hele ploeg die ondanks appreciatie voor elkaars schaaktalent, vooral samen wil spelen uit vriendschap. Hij was dus een logische vervanger en zeker na een sterk Leuven Open waar Rob 4 op 7 scoorde en 4e eindigde in de ratingprijs -1600 elo. Gezien deze goede vorm en de beperkte tijd van kersvers vader Arnaud, leek het na een teambespreking de beste keuze om Arnaud op zijn vertrouwde bord 4 met wit te laten spelen en de taaiere klant op bord 3 over te laten aan Rob.
Dit bleek een goede keuze te zijn. Op bord 4 werd de scherpe openingsfase niet goed verteerd door de jonge tegenstander, waarna hij zijn stukken zeer mooi wist te coördineren. Hij koos niet steeds de meest winnende variant en miste enkele een praktische, snel te berekenen variant die nog steeds duidelijk winnend was en maar het positionele voordeel en snelle ontwikkeling werden zijn tegenstander te veel, die na het verlies van zijn dame en loper voor 2 torens, besloot op te geven door de achterstand in materiaal en een gebrek aan tegenspel door een achterstand in ontwikkeling. Na Arnauds zwakke partij tegen Opwijk, kon hij zijn niveau opkrikken en behaalde hij 3 op 3.
0-1 Leuven. Goed begonnen!
Op dit moment werd duidelijk wat de stand van zaken was op de andere borden. Jone stond er niet goed voor, maar de partij was ver van beslist, Ludwig stond er vrij neutraal voor en onze vervanger, Rob, had duidelijk een lastige namiddag. Hij had zijn tegenstander uitgebreid gescout, maar werd verrast op zet 2, waar zijn tegenstander zijn geliefkoosde wapens achterwege liet en besloot een nieuw, scherp wapen boven te halen. Weg voorbereiding, weg voordeel… Na een creatief gevecht, kon zijn tegenstander de bovenhand nemen na een mooi paardoffer waarna materiaal werd gewonnen en de stelling van Rob sterk verzwakt werd. Zijn tegenstander zou zijn voordeel nog 1x weggeven, maar Rob kon de juist combinatie niet vinden, waarna het kalf permanent verdronken was. Echter bleef Rob vechten, proberen en druk zetten en de tegenstand nerveus maken. Zijn moeite werd opgemerkt door vriend en vijand, die risico’s moesten blijven nemen om de bordjes gelijk te hangen.
Uiteindelijk wist zijn tegenstander de code te kraken en de stand op 1-1 te brengen.
Met Jone die niet geweldig stond, en Ludwig die gelijk stond, leek puntenverlies een realistische uitkomst. Zoals gezegd, het resultaat van Arnaud en de vechtlust van Rob hadden impact op de rest. Ludwig gaf nadien aan inspiratie geput te hebben uit het gevecht van Rob en begon na een mooie combinatie voorzichtig de bovenhand te nemen en … heedt Jone zich terug in de partij geknokt?! Zouden we hier alsnog met winst naar huis gaan?
Op bord 1 ging Jone zijn tegenstander in de fout waardoor het voordeel verdween als sneeuw voor de zon. Er was echter nog heel wat werk aan de winkel om de rollen om te draaien. Wie Jone kent, ziet een rustige, fijne kerel, maar geef hem geen ruimte op het schaakbord want hij straft je snel af. Het verdwenen voordeel werd snel een klein voordeel dat zich vertaalde naar een pion voorsprong voor Jone waarna zijn tegenstander traag maar zeker verder in de problemen kwam. Na een sluwe wanhoopspoging om Jone in de val te lokken en ‘backrank mate’ te bekomen, wist Jone dit slim te ontwijken met zijn tegenstander schaak te zetten, lopers af te ruilen en een tweede pion te winnen. Zijn tegenstander probeerde nog met een agressief manoeuver de partij naar zich toe te trekken, maar alweer ontweek Jone het gevaar, ditmaal met een vlijmscherpe tegenaanval die snel fataal bleek te zijn voor zijn tegenstander. 2-1 Leuven!
