Naar inhoud

Home Tornooien 2008-2009 Interclubs Ploeg 1 (afdeling 2B)

Ploeg 1 (afdeling 2B)

Ronde 7: Leuven Centraal 1 - KSK47-Eynatten 2

1 Praet Maarten 2277 ½-½ Koch Thomas 2439
2 Vermeulen Bram 2231 1-0 Coenen Norbert 2407
3 Ceulemans Karl 2224 0-1 Becker Marcel 2344
4 Van Espen Eddy 2182 ½-½ Philipowski Robert 2269
5 Van Hul Christiaan 2133 1-0 Mroczek Mathias 2153
6 Delanoeije Patrick 2030 ½-½ Andok Claus Michael 2084
7 Massoels Thomas 1903 0-1 Frost Andreas 2070
8 Verstraeten Reinaert 1794 0-1 Meeuwissen Xavier 1929

Ronde 9: Leuven Centraal 1 - NLS 1

1 PRAET MAARTEN 2277 1-0 SARRAU JELLE 2247
2 VERMEULEN BRAM 2231 1-0 NIJS NILS 2226
3 CEULEMANS KARL 2224 0-1 LEENAERTS ROBIN 2225
4 VAN HUL CHRISTIAAN 2133 0-1 LAARHOVEN THIJS 2219
5 LEUNIS GEERT 2130 0-1 BOK BENJAMIN 2212
6 GOOSSENS ROEL 2125 0-1 SCHOEMANS ROY 2206
7 VAN PRAAG BART 1911 0-1 JANSEN RUUD 2205
8 MASSOELS THOMAS 1903 0-1 SCHENNING ALBERT 2034

Ronde 8: Ans 1 - Leuven Centraal 1

1 Hautot Stephane 2397 1-0 Praet Maarten 2277
2 Goossens Etienne 2260 ½-½ Vermeulen Bram 2231
3 Dumont Andre 2143 0-1 Ceulemans Karl 2224
4 Blagodarov Vladimir 2094 ½-½ Van Espen Eddy 2182
5 Krzewinski Fabien 1984 0-1 Leunis Geert 2130
6 Manne Jean-Luc 1856 ½-½ Aglave Arnaud 2106
7 Mahiels Bruno 1778 ½-½ Van Praag Bart 1911
8 Depaz Jean-Marc 1609 0-1 Massoels Thomas 1903

Ronde 3: Leuven Centraal 1 - Amay 1

1 Praet Maarten 2277 0 - 1 Bojkov Dejan 2530
2 Vermeulen Bram 2231 0 - 1 Belkhodja Slim 2520
3 Ceulemans Karl 2224 0 - 1 Zaragatski Ilija 2460
4 Van Espen Eddy 2182 0 - 1 Richter Christian 2450
5 Van Hul Christiaan 2133 ½ - ½ Noiroux Kevin 2250
6 Leunis Geert 2130 1 - 0 Memeti Kastriot 2240
7 Goossens Roel 2125 ½ - ½ Block Wolfgang 2150
8 Aglave Arnaud 2106 0 - 1 Munster Pierre 2130

Als men er even de spelerslijsten van de ploegen uit onze reeks bijneemt, kon men met een gerust gemoed Amay 1 de zwaarste beproeving van het seizoen noemen. Voor hun eerste vier borden zijn waarschijnlijk wat sponsors over de brug moeten komen om een homogeen gezelschap van ‘net wel’ of ‘net niet’ GM-import te kunnen vormen. Goed voor een eloverschil van 250 tot 300 punten met ons topkwartet: Amai! Borden 5 tot 8 werden aangevuld met oerdegelijke spelers, maar daar was het verschil met onze borden nooit groter dan een 70-tal elo’s. Hier zouden we toch wel iets moeten kunnen rapen...

Eerlijk gezegd ben ik de overige partijen slechts na afloop van mijn eigen partij beginnen volgen. Hier mijn impressies...

Maarten leek lange tijd niet slecht te staan tegen GM Bojkov en besloot, geheel in overeenstemming met zijn stijl, er een pionnetje tegenaan te smijten om enkele tactische opportuniteiten in stelling te loodsen. Het einde heb ik gemist, maar mijn gok is dat de dreigingen nooit concreet werden en zwart’s pluspion te krachtig werd. Na afloop kreeg Maarten in een uitgebreide post mortem de gelegenheid om kennis te nemen van de denkpatronen van een GM.

Toen ik de eerste maal bij Bram ging kijken, leek op zijn minst een ministunt in de maak. Een eindspel waarbij zwart met twee torens op de b-lijn de witte monarch geflankeerd door zijn ros, lateraal onder vuur mocht nemen terwijl de witte toren de pionnetjes moest veilig stellen. De compensatie voor GM Belkhodja zat in de vrijpion op de g-lijn die nog een hele weg had af te leggen maar potentieel een doorn in het oog van de zwart stelling kon betekenen. Mijn oordeel was niettemin: dit kan zwart niet verliezen. Toen ik met in totaal nog een half uur op de klok het pand verliet, had Bram zijn actieve torens veiligheidshalve op de eerste rij teruggetrokken maar was de g-pion, gesteund door paard en toren, reeds ver opgerukt. De sloop van Bram’s stelling was ingezet. In de wandelgangen hoorde in het oordeel van Belkohdja’s spitsbroeder: “white cannot lose this”... But black could. Jammer, een gemiste kans, denk ik.

Bij Karl zag ik enkel dat hij zijn pionnetjes op de koningsvleugel sterk had ontwikkeld maar dat ook verdacht veel zwarte stukken naar deze vleugel wezen. Even later lagen de stukken inderdaad reeds in de doos. Therapie lijkt me hier aangewezen ;-)

De partij van Eddy was reeds afgelopen voor ik er iets kon van meepikken, geen goed teken tegen een tegenstander van dat kaliber...

De partij van Chris leek me ontstaan na een Scandinaviër met de zwarte dame op a5. Er werden snel wat stukken geruild en een vredespijp gerookt. “Normaal”, vond Chris. Het eerste halfje was binnen.

Ikzelf kreeg een d4, vervolgd met Lf4 tegen -heeft dit een naam?- en speelde een variant waarbij ik met f5, met back-up op e6 en d7 de koningsvleugel viseerde. Het was even spitsroeden lopen om mijn pionnenconstructie van averij te vrijwaren. Met een kwaloffer voor een pion extra en twee vlijmscherpe lopers die op de diagonalen naar de witte koning opereerden, kon ik de stelling op gunstige wijze transformeren. Het kwaloffer werd geweigerd, maar het pionnetje en de scherpe lopers bleven. Toen wist ik dat ik op winst moest spelen. Wit probeerde nog wat op de damevleugel, maar was te traag en werd opengereten door één van de lopers om vervolgens platgetrappeld te worden door een aanstormend paard waarna een plustoren nabij zijn koning werd geplant. Tijd voor wit om de handdoek te gooien. Een opsteker.

Roel leek met creatief vechtschaak op weg om naar goede gewoonte te kunnen afwikkelen naar een favorabel eindspel en dit geduldig naar winst om te zetten. 2 lopers + geïsoleerde pion + dubbelpion voor Roel vs. 1 loper + 4 verbonden pionnen en 1 vrijpion voor Block. “Moet wel lukken”, mompelden de Leuvenaars. Roel probeerde hard maar het was aartsmoeilijk en Block stond als een blok, mogelijk heeft de winst er nooit ingezeten...

Arnaud? Was jij er ook? Niet lang in elk geval. Mogelijk had de vermoeiende stage aan de Franse kust hier iets mee te maken...

6 – 2. Vermoedelijk niet ver van de gemiddelde verwachte score, maar gezien het spelverloop toch enigszins teleurstellend...

Verslag: Geert

Ronde 2: TSM 1 - Leuven Centraal 1

1 De Wachter Mathias 2376 1 - 0 Praet Maarten 2277
2 Helsen Steff 2218 0 - 1 Vermeulen Bram 2231
3 Vanlerberghe FIlip 2217 1 - 0 Ceulemans Karl 2224
4 Vanparys Philip 2215 1 - 0 Van Hul Christiaan 2133
5 De Coninck Rafael 2214 0 - 1 Leunis Geert 2130
6 Verhaegen Wim 2081 0 - 1 Goossens Roel 2125
7 Mangelschots Peter 2074 0 - 1 Aglave Arnaud 2106
8 Van Der Fraenen Joep 2059 0 - 1 Massoels Thomas 1903

Voor ronde 2 van de interclub trokken we naar Mechelen om het op te nemen tegen TSM. In principe is deze ploeg ongeveer even sterk als de onze. Dus meteen een belangrijk duel als we uit de degradatiezone willen blijven. Zo leken zij er ook over te denken want in tegenstelling tot ronde 1 traden ze nu aan op volle sterkte: let the games begin …


Op bord 1 nam Maarten het op tegen Mathias De Wachter. Zwart hebben in het symmetrisch Engels is toch altijd een beetje lijden maar rond zet 20 leek er toch geen sprake meer te zijn van enig witvoordeel. Helaas, de volgende keer dat ik naar deze partij kwam kijken, was er een toreneindspel op het bord verschenen waarin wit 2 verbonden vrijpionnen had. Maarten verweerde zich nog zo goed hij kon, hij won zelfs een pion terug maar kon de stelling toch niet houden: 1-0.

Een echte derby op bord 2. Daar nam Bram het op tegen onze eigenste Steff Helsen, die sinds enkele jaren interclub speelt bij TSM. De verwachtte Panov kwam op het bord. Bram speelde niet al te accuraat en Steff leek al snel een comfortabele geïsoleerde-d-pion-stelling te hebben.
Net toen het leek dat Bram een lange lijdensweg tegemoet ging om (in het beste geval) remise te houden, blunderde Steff een stuk. Bram tikte de open doelkans a tempo binnen: 1-0.

Karl trad aan tegen Filip Vanlerberghe op bord 3. Hij opende modern (1… g6) en al gauw verscheen er iets Benoni-achtigs op het bord. Karl had het initiatief op de damevleugel, maar wel ten koste van de ontwikkeling van zijn koningsvleugel. Even later ging de e-lijn open en moest de zwarte koning noodgedwongen op f8 gaan schuilen. Hoewel de stelling complex was, leek mij wit toch al het betere van het spel te hebben. Ik heb niet meer kunnen volgen hoe de partij verder verliep, maar wit won dus wel: 1-0.

Na afwezigheid in ronde 1 konden we deze ronde weer op Chris Van Hul rekenen. En wie Chris Van Hul zegt, denkt meteen aan vlijmscherpe stellingen, koningsaanvallen en offers allerhande. Hij speelde op bord 4 tegen Philip Vanparys. Er kwam een onorthodox koningsgambiet op het bord en ook deze keer deed Chris zijn reputatie alle eer aan: Vlijmscherpe stelling? Check. Koningsaanval? Check. Offers? Check. Overwinning? Che… euhm … niet dus.
Alle creatieve chaos van Chris ten spijt vond zijn tegenstander de weg tussen de complicaties en toen deze (met zwart) pionnen had op h2, g3 en f4, een stuk voorstond en Chris alleen zijn dame had ontwikkeld, werd het duidelijk dat er toch ergens iets was mis gegaan: 0-1.

Op bord 5 vinden we Geert terug. Vorig jaar speelde hij al enkele rondes mee in ploeg 2, dit jaar speelt hij fulltime in ploeg 1. Hij nam het met zwart op tegen Raf De Coninck. Misschien was Geert nog niet goed wakker maar toen hij wit e4 liet spelen in het dame-indisch moest hij eigenlijk al op zoek naar complicaties om de partij te redden. Zo gezegd, zo gedaan: Zijn tegenstander dacht enkele zetten later een pion te kunnen winnen, overzag iets en kwam zo een pion achter. Hij had nog wel wat ontwikkelingsvoorsprong maar dit werd keurig opgevangen door Geert. Het eindspel was niet meer dan een formaliteit: 0-1.

Ikzelf speelde op bord 6 tegen Wim Verhaegen alwaar ik een philidor-verdediging voorgeschoteld kreeg. Ooit had ik die opening wel eens bekeken, maar ik had ze nog niet tegen gehad in een partij. Ik zette mijn stukken waar ik dacht dat ze moesten staan en kwam toch aangenaam uit de opening. Nadat mijn tegenstander zijn loper ruilde tegen mijn paard, kwam hij in een uiterst passieve stelling. Waarschijnlijk was een iets rustigere aanpak hier op zijn plaats maar ik verkoos voor een directe koningsaanval te gaan. Mijn tegenstander miste een kans of twee om de stelling te compliceren en ik won een stuk. In wederzijdse tijdnood gebeurde er geen ongelukken en dus: 1-0.

Op bord 7 speelde Arnaud tegen Peter Mangelschots. Aangezien Arnaud vrijdag niet had geschaakt, was enkel een klinkende overwinning aanvaardbaar. En zo geschiede …
Arnaud kwam zonder kleerscheuren uit de opening en weigerde beleefd maar vastberaden een remisevoorstel. In het middenspel rukte hij op met zijn pionnen op de damevleugel en won alzo een kwaliteit. Peter spartelde nog lang tegen maar zo heeft de sadist in Arnaud ze graag. Hij hield de stelling onder controle, ruilde hier en daar een stuk et voilà: 0-1.

Thomas nam plaats aan het achtste en laatste bord. Hij kreeg van Joep Van Der Fraenen een gambietje voorgeschoteld en zag zich genoodzaakt veel tijd te gebruiken in de opening. Gelukkig hield Joep qua tijdsverbruik toch enigszins gelijke tred. In een complex middenspel leek Joep het laken naar zich toe te gaan trekken. Hij vergat echter een pionnetje terug te pakken en dit bleek fataal: 1-0.


Eindbalans: een mooie 5-3 overwinning (18-14 in de nieuwe telling) die zeer belangrijk kan zijn in het behoud. Volgende ronde spelen we tegen fiere leider Amay. De helft van de ploeg trekt zowaar een week op stage naar het Franse Le Touquet: Wij zullen er klaar voor zijn!

Verslag: Roel

Ronde 10: Rochade 2 - Leuven Centraal 1

1 PETZOLD KLAUS 2250 ½-½ PRAET MAARTEN 2277
2 PARTENHEIMER AXEL 2191 0-1 VERMEULEN BRAM 2231
3 ROESSLER ECKHARD 2164 0-1 CEULEMANS KARL 2224
4 WISLEZ FRANCIS 2054 1-0 VAN ESPEN EDDY 2182
5 VAN LISHOUT FRANCOIS 2048 1-0 VAN HUL CHRISTIAAN 2133
6 PETERS TOBIAS 2020 ½-½ GOOSSENS ROEL 2125
7 MUELLER ALEXANDER 1983 0-1 DELANOEIJE PATRICK 2030
8 ROEFE DETLEF 1801 1-0 VERSTRAETEN REINAERT 1794

Ronde 1: Deurne 1 - Leuven Centraal 1

1 Sadkowski Daniel 2340 ½ - ½ Praet Maarten 2277
2 Froeyman Helmut 2319 ½ - ½ Vermeulen Bram 2231
3 Weemaes Ronnny 2307 1 - 0 Ceulemans Karl 2224
4 Van Herck Marcel 2264 ½ - ½ Goossens Roel 2125
5 Tolk Pieter 2242 0 - 1 Aglave Arnaud 2106
6 Schuermans Robert 2181 1 - 0 Delanoeije Patrick 2030
7 Knors Rudi 2127 1 - 0 Massoels Thomas 1903
8 Dugailliez Guy 2052 ½ - ½ Van Noten Stijn 1849

Daar zijn we dus vertrokken, de eerste ronde van de interclub. We mochten meteen aanschuiven voor een ronde tegen Deurne, een ploeg die op papier van alles kan opstellen dat ergens boven de 2200 elo bengelt.
Als ploegkapitein trommelde ik de gebruikelijke ploeg op, wist er 5 man van te strikken en geflankeerd door dappere reservisten op de laatste drie borden, vertrok de delegatie richting roem en succes.
Aangekomen namen we plaats en werden we getrakteerd op een openingsspeech van Robert Schuermans. Niets mis met zijn speech, ware het niet dat toen hij claimde dat de spelers uitgerust waren komen opdagen, de helft van onze ploeg veelzeggend met een glimlachje naar het plafond keek. Maar ja, de eerste ploeg heeft altijd weten te draaien ondanks haar zwakte om de zaterdagavonden te beproeven tot de vroegere ochtenduurtjes.

De krachtmeting werd gauw kwantificeerbaar. Enerzijds een ploeg van gevestigde schakers, met een gemiddelde van 2229 elo versus de Leuvense delegatie, gemiddeld 2093 elo, waarvan de helft de vorige nacht nog diende te verteren, maar gemiddeld bijna 20 jaar jonger en met weinig gêne om de elopuntjes van de oudjes af te snoepen bij de eerste gelegenheid.

De volgende keer zal ik wat meer details vragen van onze spelers, want ik heb maar visuele impressies van wat er allemaal is gebeurd. Maarten leek een pion achter te staan, maar een sterk loperpaar leek afdoende om in het eindspel de remise te nemen wanneer het hem uitkwam. Bram hield er een partij lang een nonchalante houding op na, maar vergis je niet, hoe losser de houding, hoe erger de rekenmachine zijn werk doet. Heb de indruk dat Bram het voordeel van wit rustig heeft aangewend om de tweede 2300 van de tegenploeg een roemloze remise aan te smeren in 20 zetten. Bij Karl heb ik het helemaal gemist, ik lees mee 1-0. Roel had met wit weinig last tegen Marcel Van Herck en leek me eigenlijk voor de winst te gaan, maar het werd uiteindelijk remise. Ikzelf kon vanaf zet 3 met zwart al beginnen denken, bedacht de meest zotte overlevingsplannen, blufte een aanval weg (die me de nek had moeten omdraaien), belandde finaal in een gelijk opgaand dynamisch eindspel. Toen ik door had dat we nog maar twee punten hadden gesprokkeld en dat ik de laatste was die nog iets kon binnenbrengen, heb ik me bij elke zet vanaf de 40ste gezegd “speel geen idiote blunder, speel geen idiote blunder, van zodra hij knoeit, zie het, zie het, zie het” en jawel ergens rond de 55ste zet mist hij een afwikkeling in drie zetten en 0-1.
Bij Patje weet ik dat het een gekke stelling (verwachten we anders?) was tegen Robert Schuermans, iets van een Blumenfeld-Benkö gambiet, wie kan dat kind een naam geven, het zag er goed uit voor Patje, maar ergens (en dat heb ik gemist) toch maar verkeerd gegaan, ’t ja… en bij Thomas weet ik ook niet wat er is gebeurd, maar zoals gezegd, zal ik er de volgende keer aan denken om mijn verslagje aan te vullen met het verhaal van elke speler. Invaller Stijn Van Noten mocht ook optreden tegen een tegenstander met 200 elopunten meer, ik kan rapporteren dat zijn remise zeker stevig is geweest.

Zodus 5 – 3 tegen Deurne. Dit is zeker geen slecht resultaat want eigenlijk houdt het in dat de degradatiekandidaten minstens evengoed dienen te doen en – ieder denkt er het zijne over – ik wrijf me alvast in de handen!

Verslag: Arnaud

Ronde 6: Eisden/MSK 1 - Leuven Centraal 1

1 Driessens Patrick 2283 1- 0 Praet Maarten 2277
2 Bus Tom 2243 ½ - ½ Vermeulen Bram 2231
3 Hoffmann Udo 2199 0 - 1 Ceulemans Karl 2224
4 Nachbar Benjamin 2160 ½ - ½ Van Espen Eddy 2182
5 Miesen Fabian 2086 ½ - ½ Van Hul Christiaan 2133
6 Mengerink Ynze 2068 0 - 1 Leunis Geert 2130
7 Merx Bob 2066 1 - 0 Delanoeije Patrick 2030
8 Hendrikx Tony 2064 0 - 1 Massoels Thomas 1903

Bij aankomst in Ons Huis bleek de eerste auto met chauffeur Chris en passagiers Maarten, Karl en Eddy al vertrekkensklaar. Patje, Bram en ikzelf vertrokken een 20-tal minuten later. Groot was dan ook onze verbazing toen we als eersten in Maasmechelen aankwamen. Rond tien na twee was onze ploeg dan toch volledig. Gelukkig hadden onze immer sympatieke Limburgse tegenstanders de klokken nog niet in gang gezet, zodat we rustig konden starten. Ik heb niet zo heel veel van de andere partijen gezien, vanwege geconcentreerd op de eigen stelling en bijhorende tijdnood.

Toen ik eens rondkeek, bleek Maarten een lastig gelijk lopereindspel te moeten verdedigen, helaas zonder gunstig gevolg. Karl was als eerste klaar. In een erg tactische stelling was hij de betere. Eddy verklaarde achteraf dat hij heel goed stond maar dat zijn tegenstander in extremis een eeuwig schaak uit de brand kon sleuren. Van Chris zijn partij heb ik niets gehoord of gezien. Patje vloekte achteraf dat zijn tegenstander altijd op remise speelde. Dat is hem deze keer niet gelukt, wegens winst. Geert haalde voor de vijfde  keer het volle punt binnen. Hij moest dit seizoen zelfs nog geen ekele remise toestaan!

Zelf dacht ik een veelbelovende stelling te hebben in een soort van damegambiet, maar wist jammer genoeg niet goed wat er mee te doen. Ik twijfelde tussen een koningsaanval of het langzaam ontwikkelen van al mijn stukken. Eén en ander resulteerde in een stevige tijdnood, die gelukkig niet ter zake meer deed na een zware blunder van mijn tegenstander.

Bram was het langste aan de slag. Een veelbelovend eindspel van D + T + 3p vs D + T + 2p bleek uiteindelijk remise te moeten worden. De tijdsnoodfase was nog erg boeiend omdat Bram niet probeerde het eindspel uit te melken, maar een pionnetje offerde in de hoop een matnet te kunnen spannen. Helaas pindakaas, mede door enkele leuke pat-finesses zat de winst er niet meer in. Achteraf vroeg ik Bram of hij niet overwogen had om de stelling uit te melken ipv de pion te offeren, aangezien zijn tegenstander 10' minder op de klok had en moest oppassen voor de veiligheid van zijn koning. Bram had hem waarschijnlijk door zijn vlag kunnen jagen? Brams antwoord siert hem: "Nee, mijn tegenstander verdiende vandaag niet te verliezen." Bovendien, argumenteerde hij, zitten we nu halfweg het seizoen toch redelijk safe wat betreft het behoud. En gelijk heeft hij :-)  

verslag: Thomas

Ronde 1 02/10/2008 124 Deurne 1 Leuven Centraal 1 5-3
Ronde 2 19/10/2008 166 TSM 1 Leuven Centraal 1 3-5
Ronde 3 02/11/2008 Leuven Centraal 1 618 Amay 1  2-6
Ronde 4 23/11/2008 201 Creb 1 Leuven Centraal 1 4½-3½
Ronde 5 07/12/2008 Leuven Centraal 1 143 Boey Temse 2  6½-1½
Ronde 6 04/01/2009 703 Eisden/MSK 1 Leuven Centraal 1 3½-4½
Ronde 7 18/01/2009 Leuven Centraal 1 604 KSK47-Eynatten  3½-4½
Ronde 8 01/02/2009 621 Ans 1 Leuven Centraal 1  3-5
Ronde 9 15/02/2009 Leuven Centraal 1 708 NLS 1 2-6
Ronde 10 08/03/2009 607 SK Rochade 2 Leuven Centraal 1 4-4
Ronde 11 22/03/2009 Leuven Centraal 1 109 Borgerhout 2  

Ronde 5: Leuven Centraal 1 - Boey Temse 2

1 PRAET MAARTEN 2277 1 - 0 MIEDEMA ROI 2303
2 VERMEULEN BRAM 2231 ½ - ½ VAN LAEKEN RUDY 2141
3 CEULEMANS KARL 2224 0 - 1 GIJSEN STIEF 2133
4 VAN ESPEN EDDY  2182 1 - 0 WILSSENS WIM 2016
5 VAN HUL CHRISTIAAN 2133 1 - 0 DE JONGHE MARC 1659
6 LEUNIS GEERT 2130 1 - 0 VAN GEYT ROGER 1604
7 DELANOEIJE PATRICK 2030 1 - 0 DE MEIRELEIR MARC 1523
8 MASSOELS THOMAS 1903 1 - 0 VAN DER DOODT ALAIN 1395

Ronde 4: Creb 1 - Leuven Centraal 1

1 Malykin Vitaly 2387 ½ - ½ Praet Maarten 2277
2 Ady Jonathan 2373 1 - 0 Vermeulen Bram 2231
3 Korotkjevich Stanislav 2349 1 - 0 Ceulemans Karl 2224
4 Duhayon Yves 2233 ½ - ½ Van Hul Christiaan 2133
5 Luminet Denis 2213 0 - 1 Leunis Geert 2130
6 Spanoghe Ivan 2175 ½ - ½ Goossens Roel 2125
7 Mueller Martin 2103 1 - 0 Delanoeije Patrick 2030
8 Frank Albert 1947 0 - 1 Massoels Thomas 1903

De match tegen CREB beloofde relatief moeilijk te worden. De ploeg uit Brussel draaide mee in de subtop, terwijl wij ergens in de tweede helft van de tabel bengelen.

Op het eerste bord speelde Maarten met zwart tegen de onbekende Rus Malykin. Er kwam een Maroczy stelling op het bord waarin Maarten zijn zwartveldige loper ruilde voor het paard op c3. De gedubbelde pionnen op de c-lijn en de gesloten stelling rechtvaardigden het opgeven van de traditioneel essentiële loper. Nadat wit de open b-lijn gebruikte om met zijn toren op b7 en daarna op e7 te slaan werd de stelling al gauw iets chaotischer. Maarten won de geïnfiltreerde toren op e7, maar de evaluatie van onderstaande stelling is allesbehalve duidelijk.

<Figuur ontbreekt voorlopig>

De twee witte lopers zijn vrij tot zeer grote monsters en wit kan zowel op de dame- als op de koningsvleugel zijn opmars voortzetten. Maarten speelde hier Tc2!? en na het geforceerde Dxc2, Dxe3, Kh1, Pxf4 kon de witspeler ook de dames ruilen. In het eindspel heeft wit normaal als enigste winstkansen met de verste vrijpion op de a-lijn en zijn snelle loper tegen het tragere paard. Uiteindelijk hield Maarten zonder veel schijnbare moeite remise.

Ikzelf moest op het tweede bord met wit tegen de Engelsman Ady. Na het grappige 1. e4 c5 2. Pf3 d6 3. c3 Pf6 4. h3 Pc6 5. Ld3 dacht zwart een tijdje na, maar besloot toch maar het rustige g6 te spelen in plaats van het cruciale d5. De stelling bleef zo redelijk bescheiden, maar het ruimtevoordeel gaf me toch een comfortabele stelling. Na wat gefriemel en geruil win ik een pion en belanden we in de volgende stelling met wit aan zet:

<Figuur ontbreekt voorlopig>

Zwart heeft dankzij de twee lopers en de mogelijkheid om op c2 binnen te vallen duidelijk compensatie voor de pion. Ik besloot daarom om Pxe1 te spelen waarna ik dacht toch bescheiden winstkansen te hebben. Na wat gemanoeuvreer krijg ik de kans om via zettenherhaling in remise te berusten, maar ik geloofde nog in de winst. Een paar zetten en een stommiteit later kon ik ineens opgeven. Jammer, zeker omdat ik vorige ronde ook al een eindspel verloor dat altijd minimum remise moet zijn. Maar goed, volgende ronde neem ik in zo’n situatie wel het half puntje, al was het maar om niet drie keer tegen dezelfde steen te stoten.

Carl speelde op bord 3 met zwart een Konings-Indisch tegen de eveneens onbekende Rus Korotkjevich. De plaatsing van zijn paard op d7 werd achteraf en in de partij in vraag gesteld.

<Figuur ontbreekt voorlopig>

Wit speelde hier het brutale g4! Carl gebruikte veel tijd, maar de niet-gecoördineerde stelling van zwart is waarschijnlijk al niet meer te redden. Na … f4, Lc5, De8, La3 gaf Carl bewust ergens een kwaliteit af en de daaropvolgende schwindel leek nog eventjes hoop te geven op een half puntje. Helaas pindakaas en Carl verloor als eerste. Na zijn schitterend seizoen vorig jaar ligt de moraal nu een stuk lager.

Chris speelde op bord 4 tegen Duhayon, die vorig seizoen nog op het eerste bord tegen Maarten speelde. Al zeer gauw werd duidelijk dat Chris met wit behoorlijk in zijn nopjes was. Na 1. e4 e5 2. Lc4 Pf6 3. d4 exd4 4. Pf3 Pc6 5. o-o Pxe4 6. Te1 d5 komt volgende stelling op bord.

<Figuur ontbreekt voorlopig>

Neem gerust eventjes de tijd om hier de witte zet te raden. Met het verschroeiende Pc3! ging Chris met een bazooka in de hand verder ten aanval. Duhayon verbruikte veel tijd, maar overleefde de storm nadat een paar stukken geruild werden. Wit leek een miniem voordeeltje over te houden, maar niets beslissend en al gauw werd de strijdbijl begraven.

Geert speelde met zwart op bord 5 tegen Luminet. De solide witspeler koos voor een gesloten en bescheiden opstelling waarin veel manoeuvreren de boodschap was. Geert is gelukkig geen schuiver en ik had er alle vertrouwen in dat hij rustig zou afwachten tot hij het zelf kon forceren of zijn prooi een foutje zou maken. Hoe het precies is geëindigd heb ik niet kunnen zien, maar in ieder geval zet Geert zijn perfecte score in de interclubs voort.

Roel had met wit eveneens een zware stelling om te kraken aangezien zijn tegenstander voor een Philidor koos. Aanvankelijk had ik ook hier alle vertrouwen in de sloopcapaciteiten van Roel aangezien hij tegen TSM zijn tegenstander met dezelfde opening had weggedrukt. Zwart hield zijn stelling echter solide en de logische remise werd dan ook overeengekomen.

Patje speelde degelijk en verteerde de opening goed. Toch zorgde de witte aanval voor problemen en in deze stelling speelde Patje g5. Wit antwoordde met het thematische f4! waarna de zwarte pionnenstructuur en koningsstelling voorgoed verzwakt bleven. Het gevecht duurde nog een hele tijd en als eindconclusie heb ik gehoord dat Patje maximum remise kon halen, maar evengoed kon verliezen. Het werd dat laatste jammer genoeg.

<Figuur ontbreekt voorlopig>

Op het laatste bord leek Thomas met wit weinig problemen te hebben met zijn ervaren tegenstander Frank Albert. Na wat zetverwisselingen belandden ze in een type stelling uit de ruilvariant van het Slavisch. Thomas had in deze stelling duidelijk alle troeven in handen. Hij zette zijn infiltratie verder met Ld6.

<Figuur ontbreekt voorlopig>

De rustige stelling veranderde een paar zetten later ineens in een chaos van hangende stukken en torens. Eventjes leek het mis te lopen, maar Thomas herstelde zich goed door twee lopers voor zijn toren over te houden. De overwinning was kort daarna een feit.

De eindscore van 4½-3½ (of 17-15 voor de ingewikkelde mensen) is een degelijk resultaat waarmee we uit de degradatiezone blijven. Dat werd op een bescheiden Bourgondische manier gevierd met kebap en frisdrank. Wie weet wordt een volgende overwinning wel gevolgd door een echt feestmaal!

Verslag: Bram